Verba volent, scripta manent

En dat is ongeveer het enige latijn wat ik me kan herinneren. En dit heb ik waarschijnlijk niet eens geleerd in de korte tijd dat ik officieel gymnasium deed. Verder dan Ego sum ben ik niet gekomen, gelukkig. Waar het mij om gaat is de verwezelijking van een gedachte. Iets wat je niet wil laten schieten, moet je vast leggen. Of iets wat je niet wil vergeten, moet je opschrijven. Nu geloof ik dat geen enkele gedachte verloren gaat. Alles wat je vergeet gaat terug je onderbewustzijn in, tot er een moment komt dat je het weer opduikelt. Een gedachte die je opschrijft staat vast. Niks geen holle frasen of losse woorden, maar de werkelijkheid op papier, gevangen in nullen en enen. Geleuter in de ruimte is er hier niet bij. De gedachte pakken, en er iets van maken wat ik kan delen is mijn grote bedoeling. Een iraans spreekwoord stelt het nog even iets duidelijker:

Er zijn 3 dingen die nooit terugkeren:
de afgeschoten pijl
het gesproken woord
en de gelegenheid die je hebt verzuimd.

Het Grote Woord is, wat het al zegt, een metafoor voor het leven. Hier is dat adagium uitgespleten in een diarree van meerdere columns, korte verhalen en stukjes ongerelateerd. Of, zoals Kamagurka het stelt: "Wil een verstandig mens gelukkig zijn, dan moet hij zijn verstand leren relativeren." Zoals niets te vatten is in een enkel statement, is alles te vatten in een enkel woord. Dat woord is:

Flauwekul
Ernst
Gezelligheid
Melancholie
Kunst
Boosheid
Kabouterdans
Tergen
Bisdom
Kwaliteit

Verwacht hier dus wat je wil verwachten. Niks meer, maar zeker ook niks minder. Als je dat maar belooft!

Een hoop van de columns die je hier leest staan gepubliceerd op FOK! Klik op mijn plaatje en kijk er maar eens. Daar zie je ook de reacties van de lezers. Soms zijn die leuk, soms ook niet.

Ook moet ik eerlijk toegeven dat ik enige minder geslaagde columns hier niet heb opgenomen.